(voor-)supervisie traject
september 2015
 
Wat heeft het met me gedaan?
Bij de zelfreflectie is dit steeds weer de lastigste vraag. De overeenkomst tussen de vijf keer dat we gesproken hebben was vooral het positieve gevoel wat ontstaat als je beseft dat het jou keuze is hoe je er mee omgaat. Het erkennen van je persoonlijke moeiten. Het moeilijkste was wel de acceptatie wanneer je door grote emotionele betrokkenheid je eigen inzichten als enige juiste ziet. Je zult dan wel gelijk hebben, maar laat de keuze bij de ander. Ik verwacht dat dit gemakkelijker zal zijn in de relatie met de supervisant, maar het ervaren van die moeite en het onder woorden brengen daarvan bracht me dieper bij mezelf.

Wat heeft het me opgeleverd?
Inzicht in de innerlijke processen. We hebben veel gedaan in deze korte periode. Kortom.. het was intensief. Allereerst de acceptatie van de ander in zijn haar keuzes. In de tweede plaats het verschil tussen mening/oordeel met veroordeling. De scheidslijn voelt voor een ander vaak als erg dun, daarom is een goede woordkeuze belangrijk. In de laatste keer de strategische keuzes die je maakt ten opzichte van je eigen gevoelens. Laat daarbij je negatieve gevoel niet overheersen bij de zelfevaluatie, maar de vreugde van je strategische keuze en het daarmee bereiken van je doel, oftewel accepteer je keuze voor de strategische positiebepaling.
Het is goed dat je je bewust bent van je eigen socialisatieproces, wat mogelijk de oorzaak is van je allergie en kun je bij die ander herleiden wat bij hem/haar de oorzaak is van zijn/haar gedrag/keuzes?

Wat heb je geleerd?
Dat je kiest hoe je met de dingen/situaties omgaat. Accepteer het, vraag je af wat je in vergelijkbare situaties deed. Wees je bewust van je allergie (van ‘opgeblazen kikkers’), negeer het, wees je bewust dat wanneer je het ‘uitkamt’ het weinig positieve effecten zal hebben voor jezelf en de ander. Het besef dat er niets verkeerd is aan je eigen gevoel, dat je deze niet hoeft te ontkennen en dat je weet wat je wil. Heb zelfvertrouwen en stel je minder afhankelijk op van de ander.

Afronding
Deze voorsupervisie was meer dan het verkrijgen van inzicht in de manier van werken. Het schrijven van het verslag. We zijn ook echt inhoudelijk met mijn persoonlijk leerproces aan de slag geweest en heeft me een stap verder gebracht in omgaan met en inzicht in mijn persoonlijke gevoelens. Ik heb mogen ervaren dat reflecteren me echt wel lukt.

Het was goed te merken dat er vanaf dag 1 een klik was in onze gesprekken. Je betrokken en open manier waarop je het gesprek leidde. Ook heb ik je positief kritische feedback als verhelderend en prettig ervaren.

Je hebt me geleerd dat supervisie vooral geen therapie is. Dat lijkt me een valkuil waar je voor uit moet kijken. Tegelijk kan het leerproces helend werken en dat heb ik persoonlijk zo ervaren.
Het lijkt me mooi en dankbaar werk wanneer je anderen zo kunt helpen in hun leerproces, zoektocht om met hun situatie en relaties in hun werk om te gaan.
Peter, dank je wel.

Watse Steenstra