Overbelast of Overlast?

Een supervisant geeft tijdens het intake gesprek aan:
Globaal wil ik het in mijn supervisietraject over onderstaande punten hebben.

1.Hoe laat ik mijn perfectionisme los?
2.Hoe vindt ik een betere balans tussen mijn werk en privé?
3.Hoe voorkom ik perioden van vermoeidheid?

In supervisie zijn dit zaken die vaker aan de orde zijn. Bij iedere cliënt hebben ze echter een andere oorsprong en betekenis.

De supervisant schrijft in zijn eerstvolgende reflectieverslag:
(Het gesprek met de supervisor)
Al pratende komen we erachter dat de onderwerpen allemaal een link met elkaar hebben en dat we het als 1 onderwerp kunnen bespreken.
Het blijkt al snel dat ik mij overal verantwoordelijk voor voel, terwijl ik dat niet ben.
Op dat moment gebeurd het dat mijn werk nooit af is en dat ik veel teveel hooi op mijn vork neem.
Daardoor kan ik mijn werk nooit los laten.
Een jaar geleden overkwam mij dit over de hele linie, toen had ik het ook rondom mijn privé. Dit kan ik nu veel beter los laten, doordat ik de voorwaarden thuis nu zo goed geregeld heb, dat ik het vertrouwen heb dat het goed komt.
Dit vertrouwen heb ik op mijn werk niet.
Hierdoor komt het dat ik mijn werk mee naar huis neem en vanuit mijn privé situatie ga bellen en mailen.
Mijn partner had al een aantal keer aangegeven dat dit niet kan, maar zelf weet ik niet hoe ik het los moet laten.

Mijn supervisor geeft duidelijk aan dat ik het blijkbaar wel kan, omdat mij dit binnen mijn privé leven ook gelukt is.
Om een betere balans te vinden tussen mijn werk en privé, stelt hij voor dat ik een balans zou maken van waar ik verantwoordelijk voor ben en waar ik mij verantwoordelijk voor voel.
(Deze lijst heb ik als bijlage toegevoegd)

Hoe nu verder?
De cliënt blijkt zelf veel initiatieven te ontplooien, om zichzelf overlast te bezorgen.
Overlast of wellicht een te grote last, kan leiden tot “te veel ballast” of ook wel, overbelasting.
Menig burn-out situatie wordt veroorzaakt door overlast. Overlast die door een ander wordt veroorzaakt zoals: De luide muziek van je buren, een collega die weigert om zijn eigen werk te doen, een leidinggevende die dubbele boodschappen uitzendt, een handtastelijk persoon in de bus. Niet zelden kun je de bron zelf goed elimineren, maar soms ook niet.
Deze voorbeelden kunnen – vooral als ze ‘stapelen’ – uiteindelijk leiden tot een situatie zonder perspectief. En afhankelijk van je persoonlijke gevoeligheid, tot een visieuse cirkel waar je niet zo eenvoudig zelf uit kunt komen..

Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen met deze supervisant. Inzicht en het leren omgaan met overlast hebben gezorgd voor een volledige omzwaai in zijn loopbaan.

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Misschien is dit verhaal ook iets voor jou?
Scroll naar top

Ik werk online door.

Het corona virus verwachtte ook van Roots Supervisie een gepaste oplossing in de vorm van het aanbod van diensten. Dit betekende dat ik had gekozen voor de oplossing diensten via online meetings te laten plaatsvinden.

 

Vanaf 15 juni worden de voorgestelde maatregelen vanuit het RIVM, weer versoepeld. Wat tot gevolg heeft dat ik vanaf half juni weer beperkt klanten kan ontvangen. Ik streef ernaar, om in onderling overleg, de kennismakingsgesprekken en wellicht ook enkele sessies van lopende trajecten weer op locatie te laten plaatsvinden. Weliswaar met anderhalve meter afstand, maar in de overtuiging dat het de kwaliteit van de dienst ten goede zal komen.

 

Immer geen ideale situatie, aan de andere kant treedt zo geen vertraging op; in de reeds gestarte trajecten kan worden doorgewerkt en in geval van nieuwe trajecten kan in ieder geval persoonlijk kennis gemaakt worden!

 

Nog wel hectisch dus, maar gezondheid voor alles!